راز قلبم به قلم سارا بایمانی
پارت سی و هشتم :
نفس عمیقی کشیدم که به یک هق‌هق شبیه بود. سرم را بالا بردم و با تمام قدرتی که در حنجره‌ام باقی مانده بود، فریاد کشیدم. فریادی که از اعماق روحِ درهم‌شکسته‌ام بیرون می‌آمد:
«خدای من!... رها!... رهااااااا!...»
صدای فریادم در فضای خالی دفتر پیچید، به دیوارها خورد و به سمت خودم برگشت، اما هیچ‌کس پاسخی نداد. تنها من بودم و بدن بی‌هوش رها، و کابوسی که تازه آغاز شده بود.
#طنین
سرما
لطفا صبر کنید...
