پارت صد و پنجاه و نهم :
حال زانا، خبر از فاجعه میداد و خزال چشم به لبهایش دوخته بود. دستش دوباره داشت میلرزید و زبانش، زبانش نمیچرخید.
- چ... چی... شده؟
کاغذ توی مشتش مچاله شد و نگاهِ غمگینش را به اوین که بیپناه، به خدمتکار پناه برده بود، دوخت.
با تمام کودکیش انگار میفهمید که توی زندگیش چه فاجعهای رخ داده است.
خودش را تاب داد.
- مامان کجا رفته؟ پیش بابا؟ اونم برنمیگرده؟
با همین حرفش Ø
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

Mary
0ممنون آمنه جون امیدوارم داستان با همین روند پیش بره💕