سکوت نت‌ها به قلم علیرضا لرکی
پارت هجده :
– به نظر خودت... قضیه چیه؟
سکوت طولانی شد. آنقدر طولانی که صدای وزوز خفیف و بیمارگونه‌ی لامپ و تق‌تق ساعت دیواری، مثل مته‌ای کوچک و سمج، در جمجمه‌ام فرو می‌رفت. اضطراب، دیگر یک حس نبود؛ یک لایه‌ی پوست اضافه، سرد و خیس بود که به تنم چسبیده بود. دست‌های دستبند زده‌ام روی پاهایم می‌لرزیدند. برای اینکه این لرزش شرم‌آور را پنهان کنم، آن‌ها را بلند کردم و به هم قفل شده، روی سطح سرد و خ
لطفا صبر کنید...
