پارت هفتاد و چهارم :

چشم درشت کردم.
- کی گفته هامون شوهرمه؟ من اصلاً شوهر ندارم عزیز دلم!
مشخص بود که باور نکرده است، بااین‌حال سر تکان داد و "که این‌طور"ی زمزمه کرد، برای شکستن سکوت، بی‌هدف پرسیدم:
- بچه‌ها ساعت چند میان؟
با نی قطور شیکش را به هم زد.
- تا یه ساعت دیگه می‌رسن. سرمه یه چیزی بپرسم؟!
امان از کنجکاوی این دختر! در همان حین که دستکش را فیکس می‌کردم تا بال مرغی برای مرغان دریایی

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    1

    سپاس فراوان به ملیکا بانوی عزیز با این رمان بی نظیرش واقعا عالیه دست گلت درد نکنه عزیزم قلم زیبات مانا🍀🍀🍀🍀🍀🍀

    ۶ ماه پیش
  • فرشته

    1

    رمانی شاهکار که نظیر نداره😍❤️

    ۶ ماه پیش
  • نفس

    1

    چقدر همه چیز بهم ریخته شده دلم واسه شاهان سوخت

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️