پارت صد و چهل و سوم :

صداهای مبهم بالای پله‌ها مثل وزوز مگس‌هایی بود که دور یک زخم جمع شده باشند، اما اینجا، در نزدیکی آن دیوارِ سنگیِ صامت، همه‌چیز در سکوتی سنگین غرق شده بود. دست‌هایم هنوز می‌لرزید؛ نه از ترس، که از هجومِ خونی که در رگ‌هایم به جوش آمده بود. زانو زده بودم و به نقش و نگارِ ناهموارِ سنگ‌هایی زل زده بودم که حالا رازی بزرگ را در سینه حبس کرده بودند؛ رازی به نام قمرالملوک که لابد داشت در آن تا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Helia

    0

    بیایید هر کاری کنید هم قمرالملوک در نمیاد از اون تو

    ۳ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    1

    وای کنجکاو واکنششونم..

    ۶ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    1

    یادمه یه بارم رخساره وقتی لباس نرگسو پوشید فرداد خیلی شگفت زده شد..پس بخاطر شباهتشون بوده...

    ۶ ماه پیش
  • اکرم بانو

    1

    چون رخساره شبیه نرگس بود فرداد عاشقش بود؟تووجود رخساره نکنه دنبال مادرش میگشت؟

    ۶ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    کاش تا موقع مرگ قمر همون تو بمونه کسی بیرونش نیاره

    ۶ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    مادر و پسر باهم تموم نکرده باشن خوبه🥺

    ۶ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    پاشو شیر زن پاشو ببینم چطوری ضربه آخر ویرانی عمارت قوام رو میخای بزنی

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️