بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و چهل و سوم :
صداهای مبهم بالای پلهها مثل وزوز مگسهایی بود که دور یک زخم جمع شده باشند، اما اینجا، در نزدیکی آن دیوارِ سنگیِ صامت، همهچیز در سکوتی سنگین غرق شده بود. دستهایم هنوز میلرزید؛ نه از ترس، که از هجومِ خونی که در رگهایم به جوش آمده بود. زانو زده بودم و به نقش و نگارِ ناهموارِ سنگهایی زل زده بودم که حالا رازی بزرگ را در سینه حبس کرده بودند؛ رازی به نام قمرالملوک که لابد داشت در آن تا
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطمه زهرا
1وای کنجکاو واکنششونم..
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
1یادمه یه بارم رخساره وقتی لباس نرگسو پوشید فرداد خیلی شگفت زده شد..پس بخاطر شباهتشون بوده...
۶ ماه پیشاکرم بانو
1چون رخساره شبیه نرگس بود فرداد عاشقش بود؟تووجود رخساره نکنه دنبال مادرش میگشت؟
۶ ماه پیشپرنیا
0کاش تا موقع مرگ قمر همون تو بمونه کسی بیرونش نیاره
۶ ماه پیشپرنیا
0مادر و پسر باهم تموم نکرده باشن خوبه🥺
۶ ماه پیشپرنیا
0پاشو شیر زن پاشو ببینم چطوری ضربه آخر ویرانی عمارت قوام رو میخای بزنی
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

Helia
0بیایید هر کاری کنید هم قمرالملوک در نمیاد از اون تو