بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و سی و نهم :
پارادوس عاشقانه:
صدای هق‌هقِ من تنها چیزی بود که در فضای سنگین و مسموم سرداب می‌پیچید. فرداد را با تمام توان صدا زدم؛ نامش را میانِ گریه فریاد کشیدم، اما سکوتی که از جانب او می‌آمد، از هزار دشنام تلخ‌تر بود.
نفسم در سینه حبس شده بود. نرگس، با آن نگاهِ نیمه‌هوشیار و دستانی که هنوز بویِ اسارت می‌داد، به آرامی به شانه‌ی فرداد دست زد. تکانی به پیکرِ بی‌جانش داد و با لحنی که دلِ سنگ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
2خداروشکر نریمان اومد ....فرداد زنده بمونه فقط🥺🥺🥺
۶ ماه پیشپرنیا
2این بچه حقش نیست بخدا 😭😭چرا یه روز خوش بهش نیومد آخه
۶ ماه پیشپرنیا
2خدا مرگت بده قمر خدا ازت نگذره الهی 😭😭😭😭
۶ ماه پیشPARNIA
1ساناز اینکارو با ما نکن:) فرداد نهههه
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
1چقدر توصیفات خوب بود...چقدر همه چیز قشنگ و در عین حال غمگین بود..
۶ ماه پیشNegar
0وای جدی جدی فرداد رفت؟ نکن اینکارو با ما سانازز.
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Helia
0فرداد فرداد نباید بمیری فرداد