سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و شصت و هشتم :
ترسیده از حسی که داشت خودم رو هم درگیر می‌کرد، سرم رو چرخوندم و خودم رو کنار کشیدم که سرش رو بالا آورد و نگاهِ بی‌قرارش رو بهم دوخت.
چشماش پر از خواستن بود، پر از گرما و حسی که هم ته دلم رو می‌لرزوند و هم می‌ترسوندم. می‌ترسیدم از اینکه آینده‌ای باهم نداشته باشیم یا محمد بعد از امشب دیگه حتی نگاهمم نکنه.
باید می‌گذشت و اعتماد می‌کردم تا می‌تونستم بذارم این اتفاق بیفته.
تمو
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
دلی
3فکر کنم از زندگی یه دونه محمدم میخوام
۶ ماه پیشلیلی
6نانااااااا چقد قندن اینا 🥹
۶ ماه پیشستاره دریا
8اوخودااااااااااا. کاکام ممد به امید پیروزی و رسیدن به خواسته های پیش رو. بوس بوس تا پیروزی✌️✌️
۶ ماه پیشم
2چه دلتنگی،انگار کجا میره،صبح میره شب انگار سر کار بوده برمی گرده خونه 😁
۶ ماه پیشزهرا
5نیهان خانم از این لحظات استفاده کن که از این به بعد کمتر قراره اقایت رو ببینی🤌🏻😂
۶ ماه پیشبهار
4اوخوووودا جوجه ها قشنگگگ🥺🥺🥺از این به بعد دلتنگی هات شروع میشه نیهان خانوممم
۶ ماه پیشمریم
2راست میگه پسرمون 😅😅😅😅
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاط
1اوخودااااااااااااااا