در آغوش دشمن به قلم نسترن شاکر
پارت صد و بیست و یک :
**فصل ۱۵۳: اعتراف شادمهر**
شادمهر تنها نشسته بود؛ در اتاق بازجویی سردی که نور مهتابی بالای سرش با صدایی خفه وزوز میکرد. دستانش روی میز فلزی بیحرکت مانده بود؛ دستبندها برق خستهای روی پوستش داشتند. اینبار، نه لبخند تمسخرآمیزی در کار بود و نه نقابی از بیاحساسی برای پنهان شدن پشتش. چهرهاش خسته بود و شانههایش زیر بار سالها راز و گناه، آشکارا خم شده بود.
وقتی کارآگاه وارد Ø
لطفا صبر کنید...
