گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت نود و چهارم :
به کافهای با دری چوبی میرسیم. وحید کنار میایستد و با یک دست در را باز میکند.
- بفرمایید شیرین خانوم.
نیشم باز میشود. هنگام عبور از در، تک ابرویی برایش بالا میاندازم و زیر لب با ریتمی قری میخوانم.
- آقامون جنتلمنه، جنتلمنه... ادامهشو بیا خسیس.
با لبهای بسته تک خندهای میزند و پشت سر من وارد کافه میشود. بوی سیگار و قهوه در این فضای بسته زیادی سنگین است. پشت یکی ا

لطفا صبر کنید...

شادان
0شیرین هی میگفت اینا یه چیزی شون هست ولی خب نمیفهمید چی