تا ابد به قلم نسترن قلی زاده
پارت بیست و سوم :
خواستم اون گلدون کوچیک کاکتوس رو هم تو کیسه زباله بندازم، اما مکث کردم.
این زبون بسته چه گناهی داشت؟ اون که نباید تاوان کارهای فرهاد رو پس می‌داد. برش گردوندم و روی پاتختی گذاشتمش.
ایستادم وسط اتاق و مثل یه بازرس صحنه‌ی جرم، وجب به وجب اتاق رو با دقت از نظر گدروندم.
می خواستم مطمئن شم حتی یه مولکول هم از فرهاد تو اون خونه نمونده باشه.
من آدم چسبیدن به یادگاری‌های فی
لطفا صبر کنید...
نیلوفر آبی
0بینظیره ممنون خسته نباشید خدا قوت این پارت هم عالی بود