سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و شصت و سوم :
به چشم‌هاش خیره شدم تا حقیقت حرفش رو توی اونا ببینم. به نوبت به هر کدوم از چشمام نگاه می‌کرد و توی چشماش غم و پشیمونی بود.
نگاه عصبانی دیشبش رو نداشت و حالا همون محمدی بود که پشتم در اومد و همه تقصیرارو گردن گرفت.
چشمام پایین رفت و روی لبش نشست.
زخم دیشبش سر باز کرده بود و داشت خون میومد.
نگام رو دوباره به چشماش دادم که نگاه اونم روی لب من سر خورد.
من می‌دونستم این آخرش به ک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
م
2این پسره خل مشنگ کلا تو لحظه زندگی می کنی،پشیمون بودن یا نبودنش از گذشته بستگی به حال اون لحظش داره 😁🙏🏻
۷ ماه پیشژینوس
1تو رمانت یه سر بزن به عمو چاخان هانا
۷ ماه پیشمهدیه
5خوب نظرم عوض شد این خیلی پدرصگه نیهان باید قهوه ایش کنه😁😁😁
۷ ماه پیشفاطی
2من خیلی آدم مودبی هستم ولی این و گفتی دلم خنک شد 😅🤣
۷ ماه پیشژینوس
2بیچاره یزدان و هانا،با این بچه هاشون اون از دخترشون که هرجا میرن ابرو نمیذاره اینم از پسرشون بیچاره نیهان
۷ ماه پیشژینوس
1پسره عنتر حقش بود نیهان نمی بخشیدش و عین چی ضایعه میشد همش بچمو حرص میده
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
مریم
1وای چقدر خندیدم دعواشون بامزه هستش😅😅