زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و پنجاه و هفتم :
ان شب آغوش سفت ، سخت و محکم او بود و سکوت من و نفسهایمان که به هم گره خورده بود.بوی تینر می دادم.بوی نفت.اما هیچ چیز مانع هم اغوشیمان نشد.او خسته ی راه بود و من خسته ی زندگی.بوی او همان بو بود و همانقدر اشنا و بی پیرایه.ته بوی نزدیکی که چندین سال تنفسش کردم و به ذهن سپرده بودمش .همه چیز در هم و برهم بود و فقط نور ماه شاهد یکی شدنمان بود.یکی شدنی که بعد از سه ماه لذت بخشترین بود و انگار یک شروع تا
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0زاوش عجب چیزیه و ما نمیدونستیم داره کم کم خوشم میاد ازش ولی هیچی توحید نمیشه☺️
۷ ماه پیشترنم
0قلمتو دوست دارم مهشاد جون خسته نباشی
۷ ماه پیشترنم
0چه خوب شد بالاخره بعد چن ماه دوری برگشت و معلومم شد توحیده
۷ ماه پیشSajede
0خب معلومه که توحید
۷ ماه پیشSajede
0خب معلومه که توحید
۷ ماه پیشSajede
0زاوش هم چه خوشتیپیه برای خودش، ایول خیلی خوب نوشتی قشنگ حس لیما رو منتقل کرد بهم 😍
۷ ماه پیشفاطی
1خب آخر رمان و توحیدخان هم به آرزوی دلش رسید..هرچی با زاوش خان برن تو رابطه ولی توحید نمیشه..والا
۷ ماه پیشاکرم بانو
1مهشاد جون عکس زاوش رو نمیذاری🤭🤭🤭🫣🫣🫣
۷ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
ای جان! هوش مصنوعیم از کار افتادن😅😅😅🙂↕️🙂↕️🙂↕️🙂↕️
۷ ماه پیشاکرم بانو
0خوبه پس مچتو گرفتم،اون پسری که عکسش بالیماست زاوش نیست توحیده... اها اها💃💃💃
۷ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
هاااا ! لو رفتم؟ ولی عکس عروسی که نیست! عکس همه با همه.هوش مصنوعی داشته باشم اونو با زاویم می ذارم🤪🤪🤪🙃
۷ ماه پیشاکرم بانو
0نه دیگه سعی نکن ماست مالیش کنی لو رفتی😉😉😉😉(اخرین تلاشم برای اینکه لیما رو به توحید بچسبونم🫠🫠🫠)
۷ ماه پیششیوا
0یادم رفت بگم زاوش عجب تیپ خفنی هس اینجور ک ازش گفتی من دلم خواست عکسشو ببینم عکسشو بزار مرسی از قلمت که همیشه تو هر شرایطی برامون مینوبسی
۷ ماه پیششیوا
1خداروشکر این یکی برگشت دق آوردم ب خدا انقده ک این لیما اذیت شد و ناراحت بود
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
زهرا
0خوب خداروشکر توحید به صحنه بازگشت، عاشق و معشوق بهم رسیدن.. زاواش هرکاری کرده نتونسته برای لیما جای توحید رو پر کنه