روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت هشتاد و یک :
هیچ حرکتی نکردم. فقط مات، خیره به فریبا نگاه میکردم که بندِ دور مچ دستِ دیگهام را هم باز کرد. سوزشِ جای طناب را هنوز دور مچهایم احساس می کردم ، انگار ردِ طنابها، درون استخوانم حک شده بود.
بالا تنهام را با زحمت از رو سنگِ سرد و خیس بلند کردم. عضلاتم کرخت شده بود. دستِ راستم را سمتِ مچِ دستِ چپم بردم . پوستِ مچ دستم کبود و متورم و داغ شده بود.
شروع به مالیدنِ مچ دستم کردم.درØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
زری گلی
0بدم میاد ازتووووننننن ، هعی ، لیلی میشه کابوسشون
۶ ماه پیشفاطی
1انتخاب بین بد و بدتر..انتخابی که پایانش شاید برای دیگران باشد ولی وجدانم کمی آرام شود..
۶ ماه پیشهدیه
1این خانواده با وجدان آشنایی ندارند
۶ ماه پیشفاطی
1منظور وجدان لی لی..آرام شود
۶ ماه پیشبهار
2فریبا حالا یهو مهربون شد؟
۶ ماه پیشنرگس
4نقشه است برای اینکه برگردوندش به سازمان و کارهای که میخوان انجام بده
۶ ماه پیشحورا
1منم همین نظرو دارم
۶ ماه پیشهدیه
0مادرش باید مهذبون باشه دیگه
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

مادمازل
1یه جوری تمام شخصیت های این قصه خاکستری ان که آدم نه میتونه براشون دل بسوزونه ،نه کامل بدش بیاد، نه اعتماد کنه 😅 من فقط منتظر اون زن آنیا هستم.... الان لی لی بره تو سازمان برای نجات بچه ها باید کارهایی بکنه که دوست نداره