پارت شصت و پنجم :

انگار یک‌باره همه‌چیز توی سینه‌ام سنگین شد. جایی بین دنده‌هایم، چیزی مثل مشت گره‌خورده گیر کرده بود و نمی‌گذاشت نه درست نفس بکشم، نه درست فکر کنم. دهانم خشک شده بود؛ آن‌قدر خشک که به‌زور آب دهانم را قورت دادم و همان لحظه مزۀ تلخ فروخوردنِ خودم زیر زبانم نشست. تقصیر که بود؟ نمی‌دانستم؛ اما یک حس خردکننده، مثل صدای آرام شکستن شیشه، از زیر پوستم بالا می‌آمد و توی گلویم می‌لرزید.
Ú

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    2

    وای چقدر بد شانسی تو دختر.خسته نباشی حنانه جون قلم بی نظیرت ماندگار ❤️ ❤️ ❤️ ❤️ ❤️ ❤️

    ۷ ماه پیش
  • راحله

    1

    وای این دختر دیگه خیلی بدشانس و مظلومه

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️