پارت هشتاد و چهارم :

*
بابا سایه‌بان ماشین را پایین می‌آورد و سرعت ماشین را بیشتر می‌کند. بی‌دلیل دو سه ساعت بیشتر در فرودگاه مانده بودیم تا به خودمان بیاییم. انگار
- فقط یه زنگ بزنه بگه سلامت رسیدم، جام خوبه. دیگه هیچی از خدا نمی‌‍خوام.
مامان این جمله را از زمانی که حسین چمدان‌هایش را بسته و کنار سالن گذاشته، تا همین حالا که در مسیر برگشت از فرودگاهیم، بیش از هزار بار تکرار کرده است.
نازنین

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    بدی مهاجرت اینکه وقتی میری دیگه نتی نمیدکنی میتونی با این اوضاع برگردی یا نه

    ۶ روز پیش
  • فاطمه اصغری | نویسنده رمان

    😢😢😢

    ۵ روز پیش
  • فاطیما

    0

    وای چه پارت سختی بود هم دوری و هم خدافظی از عزیز سخته دلم ترکید😪

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه اصغری | نویسنده رمان

    😢😢😢

    ۶ ماه پیش
  • Zahra

    1

    لعنت به مهاجرت. چقدر از فرودگاه بدم میاد

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه اصغری | نویسنده رمان

    😢😢خیلی سخته مهاجرت.

    ۶ ماه پیش
  • ...

    1

    حسین🥲 هعییی امیدوارم حداقل اونور حالش بهتر باشههه

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه اصغری | نویسنده رمان

    امیدوارم همه‌ی اونایی. که تجربه‌ی سخت مهاجرت رو به جون می‌خرن موفق باشن.

    ۶ ماه پیش
  • Zahra

    0

    لعنت به مهاجرت. چقدر از فرودگاه بدم میاد

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️