سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و پنجاه و نهم :
بابا دست پشت محمد گذاشت و به داخل هدایتش کرد.
- برو پسرم.
به طور خودکار نگام سمتِ چهره محمد رفت که دیدم دو بار ابرو بالا انداخت و بعد با یه چهره خیلی موجه پیششون نشست.
محمد که داخل رفت، شنیدم به ننه جون گفت: با این پسر کلکل نکن، دوماد این خونه‌ست، نمی‌خوام کسی به چشم بدی نگاش کنه.
چقدر عاشق بابا بودم و چقدر هم خوشحال بودم که نذاشتم پیش کسی خجالت زده بشه. با لبخند نگاش کردم و ای
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
وای اره
0وای اره واقعا شدیدا دلم برای عشق امازونی تنگ شده بود جای دریا و روشنک مخصوصا دریا خیلی خالی بوددد
۷ ماه پیش
آمنه آبدار (الهه) | نویسنده رمان
🥹💗
۷ ماه پیش...
4یزدان خیلی شخصیت بچشو شکسته حتی اگه میخواست مثلا همین سربازیشو بهش بگه نباید مهمونی ترتیب میداد و به همه میگفت تا تو مهمونی عصبیش کنه باید تو جمع خودشون بهش میگفت
۷ ماه پیشژینوس
1کاش رمان زندگی دریا رو جدا گسترده تر مینوشتی
۷ ماه پیش....
2کاش حداقل جلوی بقیه دعوا نمی کرد؛ هم غرور خودش هم نیهان بدبخت به فنا رفت
۷ ماه پیشمریم
1باباش دروغ گفت🥲🥲🥲
۷ ماه پیشمهدیه
1طفلک نیهان 🥺
۷ ماه پیشم
1محمد طفلک،خیلی یزدان براش کم گذاشته،این وسط نیهان بدبختم با خاک یکسان کرد با توضیحاتش 😔🙏🏻
۷ ماه پیشزهرا
1اوف اوف محمدمون چه اعصبی شدهههه،اینحوری ام کراشی لهنتیییی😍😂😂😂بیچاره نیهان هیچ حرفی نزد از ترس خودشم نمی رفت پشت سر محمد اون اصن فک کنم یادش نبود باید زنشو ببره
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
نادیا
2دلم برا نیهان سوخت