تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت صد و شصت و دوم :
از زیر نگاه تیزبین بردیا گریختم و به‌سرعت، گردن ناصر را میان دستانِ لرزانم فشردم، من برای این حرف‌های بی‌ربط و بی‌اهمیّت اینجا نیامده بودم. او برای من، چه درهم می‌بافت؟
انگشتان دستم از خشم به گزگز افتاده بودند و از حجم تمام دردهایم، می‌لرزیدند.
- زنگ بزن اون حروم‌لقمه بیاد اینجا، برای من آسمون ریسمون نباف یالله، زنگ بزن.
بردیا مرا به‌عقب هل داد و فریاد زد:
- داوین
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
راز
1همون اتفاقی داره میوفته که گفتم قابل پیش بینی بود. امید وارم مرگ امین رو گردنش نندازن؟و امیدوارم نویسنده جان سورپرایزمون کنه نه چیزی ک قابل پیش بینی هست رو جلومون بزارن.مرسی خیلی خوب بود