روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت هشتاد :
صدایش، در هوایِ سنگین و نمورِ جنگل، همچون ناله‌ای از اعماقِ دره‌ای بی‌پایان، پیچید. گویی تکه‌هایِ وجودم، که در این جنگل تاریک و باران خورده از هم گسیخته بود، به سختی گرد هم آمده بودند تا بیانگرِ خستگیِ روحی و ناامیدیِ مطلقی باشند که تمامِ هستی‌ام را فرا گرفته بود:
- آره... اون موقع هنوز آدم نکشته بودم... هنوز مجبور نشده بودم... اون تیکه‌هایِ گوشت و خون رو از رویِ تنم بشورم... مجبور نشد
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
اذر
لی لی
هومان و مانی
فریبا
پدر لی لی(الیاس)
زری گلی
0نمی دونم کدوم قسمت مغز فریبا آسیب دیده اون موقع نشست مرد ها با لیلی همه کاری کنم الان نگران فاجعه ای شده که آذر و باباش به بار میارن بدم میاد ازش اما باید همشون به درک برن
۶ ماه پیشفاطی
1حس میکنم در یه کابوس گمشده ام..کابوسی که حقیقت مانند نوری بر جسمم فرود می آید و من را یک قدم به عقب میراند
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
زری گلی
1نویسنده خیلی قلمتو دوست دارم یه دارک رومنس نرمال ، خیلی دااارک نشه تروخودا روانی شدم سر این مدل دااارکا ، عاشقانه خیلی قشنگی هم داشته باشه بنویس برامون 💓