سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و پنجاه و پنجم :
لبخندش محو شد و با قیافهای آویزون چند ثانیه نگام کرد. تو همون فاصله من ازش دور شده بودم.
با حرص بلند شد و سمتم اومد.
- نیان یعنی چی این کارا؟
مژه مصنوعی رو با دقت کندم.
- کدوم کار؟
- مگه ما ازدواج نکردیم الان؟
سری به نشونه تایید تکون دادم و روی صندلی میز آرایش نشستم تا با دقت آرایش زیادی که روی صورتم بود رو پاک کنم.
تا حالا این حجم از مواد آرایشی روی پوستم نیومده بود.

لطفا صبر کنید...

به نظرم عالیی بود
0خیلیی منتظر ادامشمم