فرد باشکوه به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت چهل و ششم :
سلطانفخری در حالی که بازویم را با ملاطفت گرفته بود تا بر زمین نیفتم، گفت:
- بارون اومده، اما سرد نیست. بیا توی حیاط بشین، به فاطماگل میگم برات چیزای مقوی درست کنه.
با لبخندی خسته و سپاسگزارانه سر تکان دادم.
نگاهم اما از او گسست و به مهرو دوخت؛ او با گامهایی لنگان به سوی مطبخخانه میرفت و من احساس کردم چیزی در دلم به دنبالش روانه میشود.
خسته اما آرام پرسیدم:
- خسروخا
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
نیل
1جلل خالق اینی که باهاش میبینی چشمه یا ذره بینِ خواهر؟ تا کجا رو نگاه کردی و ما خبر نداریم بخدا نور گوشی رو زیاد کردم دقیق شدم تو صفحه تا بتونم گوشواره ببینم که ندیدم زهرا جون گیر عجب بازرس هایی شدی😂🤣
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی (هور) | نویسنده رمان
میبینی واقعا ماشاالله چشم عقاب 😂
۷ ماه پیشیاسمین
1ای کاش گوشواره عکس شخصیت دیار رو نمی دیدم😭تصورم بد خراب شد زهرا پاسخ گو باشش
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
نه 😂😂 باور کن نرمافزار های ادیت قطعه میخواستم گوشواره رو بردارم اما نشد... همه هم منتظر عکس بودن.. تو اون گوشواره رو تصور نکن چون طبیعتا اون زمان تو فرنگشم باب نبوده
۷ ماه پیشراضیه
0عالیه، ممنونم نویسنده جان
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات بشم که
۷ ماه پیشروشنا
0فقط میتونم بگم خیلی قشنگ بود ❤️👌🏻
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
گلی گل
۷ ماه پیشفاطمه ❤️
2خیلی عالی بود 💜💜💜💜💜💜💜💜💜
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
گلی که
۷ ماه پیشفاطیما
1عالی و بی نهایت زیبا بود مرسی عزیزم خسته نباشید ❤️ ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات بشم
۷ ماه پیشفرشته
1خداکنه دیار چیزیش نباشه، من منتظر عاشقانه هاشونم🥺😍❤️
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
الهی آمین
۷ ماه پیشفرشته
2چه پارت محشری😍❤️ دلم رفت خب❤️
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
شکر که لذت بردی
۷ ماه پیشاکرم بانو
1بی ادبیه اگه من فکرم پیش اب هویج موند؟ اون موقع هم ابمیوه گیر داشتن؟چطوری هویج اب میگرفتن واقعاذهنمو مشغول کرده
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
نه نداشتن... رنده دستی و فشار دادن: با استفاده از رنده های دستی فلزی یا سنگی (که تیغه های زبر و تیزی داشتند) هویج ها را رنده می کردند تا به صورت ریز درآیند. استفاده از هاون: هویج ها رو در هاون می ریختند و با دست یا هاون چوبی، کاملاً خرد و له می کردند، سپس تفاله را با پارچه جدا میکردن
۷ ماه پیشاکرم بانو
0مرسی از توضیحت بانو،واقعا ذهنمو درگیر کرده بود،اینجوری کار مهرو واسم ارزشش چندبرابر شد...
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات بشم حتما سوالات اینچنین داشتی بپرس چون به من حس خوبی میده این کنجکاوی
۷ ماه پیشاسما
0دیار چه قشنگ از نشستن عشق مهرو توی دلش گفت😍😍🥺🥺🥺🥺
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
آخ آره
۷ ماه پیشساناز
0جووون به جوونمرد😭😂اخیششش
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
😉😊
۷ ماه پیشMaryam
1چه قشنگ مهرو بیا یه دقیقه کنار دیار بشین تا دوباره از دوریت دق نکرده😁 دیار تا اخرش جوانمرد باشیا اگه نباشی🔪
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
😍😂
۷ ماه پیشRay
0جوریکه دیار دلش پیش مهرو گیر کرده>>>> ❤️ 🔥
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
😍❤️
۷ ماه پیشعسل
1انشاالله که همین جوری که میگی باشه دسار جان شیر ننت جوانمرد پرورش داده باشه چیزی دیگه ای جز این نبینیم
۷ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
😂😍 هست مطمئن باش
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

شادان
0واای منم اون وسط مسطا همش ذهنم درگیر بود که اینهمه ساعت رفته تا هویج آب بگیره بعد یادم اومد خب اونا که ابمیوه گیر ندارن