پارت هفتاد و دوم :

*
ساعت هفت و سی و هشت دقیقه است. نوارهای آبی مقنعه‌ام را مرتب کرده و از تاکسی پیاده می‌شوم. از روی جوب می‌پرم و با قدم‌هایی سریع خودم را به در شرکت می‌رسانم. در اتوماتیک از دو طرف به کناری می‌رود. وارد می‌شوم. آقای مولایی، نگهبان مسن شرکت با پیراهن آبی و قد تقریبا کوتاهش، کنار میز و صندلی ساده‌اش سر پا ایستاده است. سلام می‌کنم. سلامم را با خوشرویی جواب می‌دهد و همزمان کنایه‌ی شوخی

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    هیچ کاری سخت تر از صبح زود بیدار شدن نیست..بعد فکر کن سرکار نخوای بری باز باید بچه رو ببری مدرسه 😭😭

    ۶ روز پیش
  • فاطمه اصغری | نویسنده رمان

    😅😅😅😅انگار از پنج شی سالگی دیگه خواب صبح حرومه تا آخر عمر

    ۵ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️