گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت هفتاد و دوم :
*
ساعت هفت و سی و هشت دقیقه است. نوارهای آبی مقنعهام را مرتب کرده و از تاکسی پیاده میشوم. از روی جوب میپرم و با قدمهایی سریع خودم را به در شرکت میرسانم. در اتوماتیک از دو طرف به کناری میرود. وارد میشوم. آقای مولایی، نگهبان مسن شرکت با پیراهن آبی و قد تقریبا کوتاهش، کنار میز و صندلی سادهاش سر پا ایستاده است. سلام میکنم. سلامم را با خوشرویی جواب میدهد و همزمان کنایهی شوخی

لطفا صبر کنید...

شادان
0هیچ کاری سخت تر از صبح زود بیدار شدن نیست..بعد فکر کن سرکار نخوای بری باز باید بچه رو ببری مدرسه 😭😭