پارت پنجاه و هشتم :
فصل نهم: من در این آیه تو را آه کشیدم، آه!
نور کمرنگ صبح از لای پرده نیمهکشیده آرام روی صورتم خزیده بود که چشم باز کردم. چند ثانیه طول کشید بفهمم کجا هستم. سقف سفید اتاق برایم غریبه بود. بوی ملحفه تازه در هوا مانده بود و صدای دور ماشینها از خیابان میآمد.
پلک زدم و آهسته روی تخت نیمخیز شدم. سرم سنگین بود. انگار تمام شب را زیر آوار فکرها خوابیده بودم. دستم بیاختیار سمت گوشی روی
لطفا صبر کنید...

فخری
0ممنون از رمان خوبت عزیزم عالی بود قلمت ماندگار ♥️ ♥️ ♥️ ♥️ ♥️ ♥️