سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و پنجاه :
بلند شدم و عمو تن سست و پاهایی که هیچ جونی نداشتن رو دنبال خودش کشید و توی اتاق مامان و بابا انداختم.
دیگه رسما داشتم گریه میکردم.
عمو رو هیچوقت توی عمرم اونطور عصبانی ندیده بودم و هیچوقت باهام اونطوری برخورد نکرده بود.
روبه روم وایساد و تا اسمم رو آورد، خودکار زبونم به کار افتاد.
- عمو هیچکاری نکردم، قسم میخورم من هیچکاری نکردم. به خدا اصلا اونطور که فکر میکن
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
الا
0آی گفتی آخ کە چقد دلم خنک شد قربون دهنت پسر 😂😘
۶ ماه پیشناهید
1دم محمد گرم آفررررین واقعا ☺️
۶ ماه پیشریحان🌱
1خیلییییییی
۷ ماه پیشElena
2وا فکر میکردم ننه جون بامزه است ولی این رو مخه که/:
۸ ماه پیش
آمنه آبدار (الهه) | نویسنده رمان
افکارش قدیمیه، اما نه در مورد عباس😂
۸ ماه پیشZahra
2کاشکی بیشتر از ننه جون میگفت 🥲😂
۸ ماه پیش
آمنه آبدار (الهه) | نویسنده رمان
ایشالا در آینده😌
۸ ماه پیشB s
3محمد همینجوری ادامه بده خودم میرم زنش میشم
۸ ماه پیشآنیتا
2اووووووووف محمد یعنی اووووووففف
۸ ماه پیشDia
2ولی هیچی اندازه اینکه پشت نیهان و گرفت جاذابش نمیکرد ...
۸ ماه پیشباران
2آخییییی دلم خنک شد 😃 آفرینننن مرددد
۸ ماه پیشم.ر
2اخ مردونگی تمام کردی بیبین چیکار میکنی ادامه🤗🤗
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

فاطمه
0غذاهای بود دلم خنک شد چه حمایت قشنگی