پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و پنجاه و نهم :
به نظر می رسید در یک محیط شلوغ است.
صدای ریز ریز زن و مردی هم به گوش می رسید که گویا در نزدیکی اش قرار داشتند.
حال و حوصله ام را نداشت یا چی نمی دانم.
پس رفتم سر اصل مطلب..
-فریال جان میشه لطفا یه سر به میرا بزنی، حالش انگار خوب نبود.
-اون از من بهتره. لابد زنگ زده باز خودش و لوس کرده آره؟
این مدل حرف زدن و لحن آتشی از فریال بعید بود.
آنقدر محال که بخواهم بگویم..
-خود
لطفا صبر کنید...
