پارت هفتاد و ششم :
با صدایی که سعی می‌کنم آرامش را به او القا کند می‌پرسم: «چرا در مورد این زخم حرفی نزدی؟»
صدایش همچون بدنش منقبض و خشک است: «چون فقط یه خراش سطحیه.»
«ولی داره خونریزی می‌کنه.»
آهی می‌کشد و باکلافگی می‌گوید: «خونریزی نمی‌کنه، خشک شده بود. من داشتم کارم رو در نادیده گرفتنش خوب انجام می‌دادم تا اینکه تو یادآوری کردی.»
کمی جابه‌جا می‌شود و در نور کم‌رمق غار می‌بینم که با خ
لطفا صبر کنید...
