پارت شصت و سوم :
به کای نگاه می‌کنم و زنجیر را می‌کشم. «بیا دیگه. گرمه، عین حموم کاخِ ننه جونت.»
پوزخند می‌زند. «آره؟ واسه همینه لب‌هات کبود شده؟»
دستم می‌رود سمت لبم که می‌لرزد. «نه.» به او آب می‌پاشم. «بیا تو تا خفه‌ت نکردم!»
«چه دعوت عاشقانه‌ای!» پایش را می‌گذارد تو آب و قیافه‌اش مچاله می‌شود. «شت!»
با قیافه‌ی حق‌به‌جانب می‌گویم: «چی شد، آزر؟ سوسول شدی؟»
«تو سردت نیست؟»
دست
لطفا صبر کنید...
