پارت شصت و چهارم :
آسمان سیاه شده است. پایم را شل می‌کنم و می‌آیم پایین. گلویم خشک شده است.
آرام می‌گوید: «داری می‌لرزی.»
«سردمه.»
لبخند کجی می‌زند. دستم را می‌گذارم روی قلبش که دارد می‌کوبد.
«اینجا هم خبریه.»
«کنار تو همیشه خبریه.»
چال گونه‌اش دیوانه‌کننده است. مچم را می‌گیرد و می‌گذارد پشت گردنش.
باتردید می‌گویم: «چه غلطی می‌کنی؟»
شروع می‌کند به چرخیدن توی آب. «تو بگو، غی
لطفا صبر کنید...
