پارت چهل و ششم :
سری تکان می‌دهم و به آرامی به وسط سلول برمی‌گردیم و روی زمین سُر می‌خوریم. زمزمه می‌کنم: «و بعدش از اینجا می‌ریم بیرون.»
او هم به نرمی تکرار می‌کند: «و بعدش از اینجا می‌ریم بیرون.»
سرم را به شانه‌اش تکیه می‌دهم. تمام بدنم درد می‌کند و هر ذره از وجودم تمنا می‌کند که خودم را در آغوشش رها کنم. در اوجِ ضعف، او را می‌خواهم و در اوجِ قدرت، آرزو می‌کنم که کاش این‌طور نبود. او سرش را ر
لطفا صبر کنید...
