پارت سی و هفتم :
لحظهای که میفهمد «ناجی نقرهای»ِ افسانهای از اسب میترسد، دیدنی است.
سریع میگویم: «اگه چیزی بگی پشیمون میشی، لنی. میدونی که میشی.»
دستهایش را به نشانهی تسلیم بالا میبرد: «من که چیزی نگفتم.»
«آره، تو نگفتی.»
چاقویم را از میان شنها برمیدارم و در چکمهام میگذارم. لنی درحالیکه سعی میکند خندهاش را فرو خورد، کمکم میکند سوار آن حیوان عظیمالجثه شوم.
لطفا صبر کنید...
