پارت سی و چهارم :
آهی می‌کشم و می‌گویم: «چرا، گری؟ می‌ترسی زیادی بهت خوش بگذره؟»
صدایی بین پوزخند و انزجار از گلویش خارج می‌شود: «تو باید نگران باشی، چون ممکنه تو خواب خفه‌ت کنم.»
با این تهدید، خود را روی نزدیک‌ترین زیرانداز می‌اندازد و به سربازی خیره می‌شود که با قدرت آتشینش هیزم‌ها را روشن می‌کند.
نگاهم را روی او می‌چرخانم؛ بر پوست برنزه، انگشتانی که عصبی با حلقه‌ی نقره‌ای بازی می‌ک
لطفا صبر کنید...
