پارت دویست و چهل و یک :

گفت و با پرت کردن،شال ام تو بغل ام از کنارم رفت...
خیلی تنها شده بودم،باید هرچه زودتر اردوان رو میدیدم!
حالا وقت اینکه ناراحت باشم و گریه و زاری کنم نبود..
من دختری نبودم که با این بید ها بلرزه،اصلا هم از کاری که با اردوان کردم ناراحت نیستم..
اتفاقا خوشحال هم هستم،و تمام گریه زاری هام بخاطر جدای از اردوان بود..
با پوشیدن مانتوی مشکی رنگم از خونه بیرون زدم،صدای مادرم رو میشن

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️