در آغوش دشمن به قلم نسترن شاکر
پارت هفتاد و یک :
**فصل ۸۹: یقهگیری**
پارمیس نمیدانست چقدر زمان گذشت که همچنان مچاله شده روی تختش باقیمانده. صورتش از ضربهای که پدرش به او زده بود درد میکرد، اما آن دردِ فیزیکی در مقابل آتشی که در روحش شعله میکشید، هیچ بود. زخم عمیقتر، درک این حقیقت تلخ بود که او در چشم پدرش چقدر بیارزش شده است. پدری که تمام عمر مثل یک بت او را پرستیده بود، حالا به او صفت «بیفایده» را میچسباند. این واژÙ
لطفا صبر کنید...
