در آغوش دشمن به قلم نسترن شاکر
پارت شصت و چهارم :
کیارش با صلابتی که جای شک باقی نمیگذاشت، پاسخ داد: «نه.» سپس با طعنهای نرم اضافه کرد: «فکر میکنی من وقتم رو برای کسی مثل اون تلف میکنم؟»
لبخندی کوچک و از سر آسودگی روی لبهای هانا نشست. نگرانیاش کمی فروکش کرد: «چرا زودتر به من نگفتی؟»
-«چون تو خودت به اندازه کافی بار روی دوشت داری.» کیارش با مهربانی ادامه داد: «نمیخواستم مسئولیتِ گندکاریهای من هم گردن تو بیفته.»
هانا
لطفا صبر کنید...
