پارت دویست و چهل و دوم :

بعد با دست به جایی اشاره زد.
- بیا بریم اونجا وایسیم.
باشه‌ای گفتم و کیفم رو برداشتم و همراهش از بین جمعیت گذشتیم. کوتاهی موهام به شدت معذبم کرده بود چون بقیه هم یه طور عجیبی نگام می‌کردن. حالا به‌خاطر اون بود یا همراهی محمد که نصفِ اونجا شاید اکس‌ و جاست فرندش بودن یا چی رو نمی‌دونم.
تو طول راه، همش دخترا داشتن بهش سلام می‌کردن و محض رضای خدا، یه دونه پسر ندیدم بگه محمد داداش Ú

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۳۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️