بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هفتاد و یک :
رسیده به انتهای میز و کنارِ هامین که ایستاد، چشم از نیم‌رخِ او پایین کشید تا رسیدن به عکسی که در دست داشت، آبِ دهانی از گلو گذراند و بوی جگرِ پاره‌پاره‌اش که برای هزارمین بار سوخت از دیدنِ خنده‌ی دخترکش در عکس مشامش را فلج کرده، هردو دستش را کنارِ هم بند کرده به تکیه‌گاهِ صندلی و ادامه داد:
- ولی هربار که می‌بینمش بیشتر می‌فهمم اون روانی عکس رو نه، دلِ من رو لگد کرد.
نفس
لطفا صبر کنید...
فرشته
0چه دلبری بودی هامین، رو نمی کردی ها😅 جانان خدا به دادت برسه با این عشق😅 الهی خوشبخت بشی❤️ خیلی قشنگ و جذاب😍❤️