بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هفتاد :
هامین خندید، قامت از درگاه عبور داد و به خانه که راه یافت، در هم پشتِ سرش به دستِ جانان بسته شد. چشمانِ قهوه‌ای روشنِ هامین چرخی در سالن زدند، در همان حین آهسته قدم پیش گذاشت و دستی کشیده به پیراهنِ سُرمه‌ای که روی تیشرتِ سفید به تن داشت و مقابلش باز، آستین‌هایش را هم تا آرنج تا زده بود. جانان که از پشتِ سرش جلو آمد، صدایش را هم پیِ جلبِ توجهش فرستاد همزمان که سرعت از گام‌هایش کاسته شده
لطفا صبر کنید...
فرشته
0و برای بار هزارم، دلمون به خاطر جانا و بهزاد، خون شد🥺💔 شاهین خیلی بدِ بدِ بدی!