به دنبال شارلو به قلم زهرا صالحی (تابان)
پارت صد و سی و چهارم :
***
در تالار باشکوه یاک، جایی که سنگفرشهای سرد زمانی شاهد شکوه و جلال بود، اما اکنون تنها پژواکِ قدمهای آهسته و نالههای پنهان را در خود داشت، مردی که دیگر توان ایستادن نداشت، روی زمین افتاده بود. نفسهایش کوتاه و بریده بود و از گلویش صدایی شبیه به خرناس بیرون میآمد. با نفرتی که در چشمانش موج میزد، تفِ آلودهاش را بر سنگِ صیقلخورده انداخت.
- لعنت به همتون!
فریاد غریبه ک
لطفا صبر کنید...
