ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و شصت :
چه روز آشفته‌ای، چه باران پریشانی، چه آدمک‌های خسته‌ای!
خورشیدی که امروز جای خالی‌اش اشک آسمان را درآورده بود، زنده نشده جان باخت و چشمه‌ی اشک آسمان که خشکید، غم غروب برپا شد؛ گویا امروز آدمک‌های ناجوری قرار نبود جز غم تجربه کنند. خیسی باران مانده روی آسفالت‌هایی که به لطف چراغانی شهر برق می‌زدند، سبزی برگ درختان حس طراوت و تازگی می‌داد؛ اما حس اهالی ناجوری درگیر غم، کسی د
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
ایرج و بانو و مستانه پایان امشبِ رمانن، دو پارت جلوتر
۷ ماه پیشدریا
4واقعا مهدیه جون توقعاتمون و از نویسندگی و رمان بردی بالا،دیگه بقیه رمان ها برام قشنگ نیس و آبکیه🙂 ↔️🥲
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
وی از ذوق غش کرد...^^✨🤍
۸ ماه پیشدریا
3ای خدااااا بچه رامی و مهدیار چه حبه قندی شود🥹🫰
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
مینی رامیار^^✨
۸ ماه پیشدریا
2واااای نمیشه یه جوری نیکو دوباره بینا بشه؟؟؟!برای بامداد و نیکو واقعا عذاب سختیه🫠
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
نوع زخم خیلی مهمه و خب.. زخم نیکو ناامیدکنندست، تا ببینیم واسشون چی پیش میاد..
۸ ماه پیشmacani
4انقد قشنگه نمیشه توصیف کرد. حتی وقتی ی رمان دیگ رو شروع کردم ب خوندن ول وقتی دوباره وارد ناجوری شدم دیدم ناجور گیر ناجوری شدم رف🥹🥲🫰
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
چقدم قشنگ از قلبم زدی🤍
۸ ماه پیشنیا
3چقدر ترکیب رامدخت و مهدیار خوشگلهههههه
۸ ماه پیشنیا
3مهدیه واقعا قلمتو دوست دارم.واقعا سناریوی جذابیه برای فیلمنامه ولی حیفه واسه به تصویر کشیده شدن.توصیفاتت خیلی زیباست.تنها رمانیه که وقتی پارت میزاری همون لحظه نمیخونم چون معتقدم رمانت تنها رمانیه که باید وارد عمقش شد.همیشه صبر میکنم با صبر و حوصله و تمرکز بخونمش.حتی بعضی پارتارو چندبار میخونم
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0نشاط فقط چهارسالشه...امیدوارم این اتفاق جزو خاطره هاش نباشه...وای همه داغون شدن توی این اتفاق..بامداد..نیکو..هومن...رامدخت..نشاط و حتی رازان...و کنجکاوم اینم مزدک کجاستو چرا اون روز انقدر حالش بد بود.حدس میزنم ایرج چیزی به خوردش داده باشه...و خب ایرج و بانو و مستانه به کجا رسیدن🥲