ماسیس به قلم سعیده نعیمی
پارت صد و چهارده :
صدای پرندگان که برای خوشآمدگویی به صبح، غوغا به راه انداخته بودند، جنگل را پر کرده بود و از هر سو ندای آوازشان برمیخاست. مهی رقیق درختان را احاطه کرده بود و با هر تابشی که از خورشید به زمین میرسید، مه، رقیقتر و کمجانتر از پیش میشد.
دستانم در دو طرف بدنش افسار را گرفته بود و صدای قلبم همپا با آواهای جنگلی در گوشم طنین میانداخت. نیمرخش با نوارهای طلایی خورشید میدرخشید.

لطفا صبر کنید...

پرنیا
0مرسی بابت پارت🙏❤️