پارت دویست و ده :
- دعوا که نداریم، داریم؟
با لحنی بسیار بی‌تفاوت می‌گویم.
- اینجا که اتاق بازجویی نیست؟
- یعنی یه نفر نبود که تو ازش بپرسی که باید با این دو نفر راه بیفتی یا راه نیفتی؟
از پرسیدن این سوال‌ها نمی‌دانم به چه جوابی می‌خواهی برسی اما اگر اشک‌هایم بند بیایند حتماً برایت خواهم گفت که چقدر این ده سال سخت گذشته است. به خودم وعده بیجا می‌دهم. حتی اگر گریه هم
لطفا صبر کنید...
