پارت دویست و هفتم :
در همین فکرها هستم و در باتلاق حسرت‌ها دست و پا می‌زنم که ناگهان متوجه سنگی که زیر پایم است نمی‌شوم. تا به خود می‌آیم پخش زمین می‌شوم و تمام لباس‌هایم گلی می‌شوند. نگاهی به کف دست‌های کثیفم می‌اندازم و صورتی که آغشته به گل شده است. از این دیگر بهتر نمیشود؟ از خودم می‌پرسم واقعاً دنیا با من سر شوخی را باز کرده است یا قصد دارد که مرا دیوانه کند.
- حواست کجاست دختر شهری ب
لطفا صبر کنید...
