گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت شصت و پنجم :
*
چند قاشق از فرنیای که مامان پخته را در پیالهای کوچک برای نفس میریزم تا خنک شود. مابقیاش را هدر نمیدهم. یک قاشق مربای سیب رویش میریزم. صبر نمیکنم خنک شود. با فوتهای پشت سر هم هر آنچه از فرنی در قابلمهی کوچک مانده را میخورم. نازی با خنده تشر میزند.
- کوفت بخوری! به سهم بچه هم رحم نمیکنی، اونوقت دو تا استخونی یه روکش. لامصب شاید بچه سیر نشد.
زبانم را روی لبم میکØ

لطفا صبر کنید...

شادان
0دقیقا ماریه زیادی مشکوک میزنه