نگین قلبم به قلم راضیه نعمتی
پارت پنجاه و هفتم :
دایی با خنده تماس را قطع کرد و من نفس راحتی کشیدم. به کلاس برگشتم و اجازهی نشستن خواستم و دوباره سر جای قبلیام برگشتم. در این کلاس، من تنها بودم. چقدر برایم ناراحتکننده بود که شیدا و ماهرو نبودند تا کمی در مورد شقایق و خواهرش با آنها درد دل کنم و سبک شوم. چقدر حالم بد بود! از ابتدا تا آخر کلاس، ذهنم درگیر شقایق و خواهرش و پدرم بود. بیگمان پدرم من و خاله رؤیا را بیجواب نمیâ€
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۳۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

راضیه نعمتی | نویسنده رمان
❤️
۵ ماه پیشنفس
0عالی بود مرسی عزیزم
۵ ماه پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
💜
۵ ماه پیشاکرم بانو
2تانفهمه چرا کتک کاری راه انداخته ول کن نیست😂😂😂
۵ ماه پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
نگران دانشجوش بود ولی یه کم هم کنجکاو که چی شده 😍
۵ ماه پیشپاییز
0ممنونم عالی بود، خوب شد رادمهر رسید وگرنه یاس طفلک قندیل می بست
۶ ماه پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
بچه داشت منجمد می شد 😍
۶ ماه پیشهلنا
0عالی بود خسته نباشید ❤️❤️❤️
۶ ماه پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
ممنونم هلنا جان ❤️
۶ ماه پیشاسرا
0ممنون عالی 🙏💋💞
۶ ماه پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
ممنون از همراهیت اسرا جون ❤️
۶ ماه پیشمیم
1بله،تا به جواب نرسه ول کن نیست،باید بازپرس می شد بجای وکیل،فکر کنم اینم مثل خودش زیادی فضوله 😁
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

هستی
0یه احساس هایی اینجور که معلومه داره شکل میگیرههههه