ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و پنجاه و چهارم :
مقصد قدم‌های بامداد و رامدخت، عمارت ورهرام بود؛ آنجا که درختانش سر به فلک کشیده و شاخه‌ها درهم‌تنیده، گلبرگ‌های سرخ سنگفرش را پوشانده و سایه‌ی آسمان نبض زنده‌ای برای دیوارهای روشنش نگذاشته بود. قطره بارانی با چکیدن از چشم آسمان، سقوط کرد بر آبی که حوض را پر کرده بود. پنجره‌های سراسری باز و پرده‌ی حریر و سفید مانعی شده بود تا سالن دیده نشود. در خانه باز بود و خبری از خانم رحمتی نبود
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
ببین.. دخترم ویژگیای مثبتم داره🫣😂
۷ ماه پیشنیا
2نسخه ی دیوونه ی بامدادم دیدیم من نفهمیدم هدف ایرج از اینکار چی بود؟با لو رفتن هویت بهیاد چی بهش میرسید؟
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
دوتا هدف از اینکار داشته؛ یکی جمع شدن بروبچ ناجوری برای پیدا کردن نشاط و دور شدن از توجهات تا یه کاری کنه که تا آخرِ امشبِ رمان میفهمی چیه، یکیم تا پارت ۳۵۹ معلوم میشه.
۸ ماه پیشفاطمه زهرا
0یه سوال،تا پارت 360 که خوندمش هنوز معلوم نشده قصد ایرج یا من متوجه نشدم چی بوده؟
۷ ماه پیشدریا
1بانو پشت پنهون کردن حقایقی که میدونه و خونسرد نشون دادن خودش،چه نقشه ای داره؟حتی میتونست با گفتن اینکه دزدیده شدن نشاط کاره ایرجه،اتهام و از روی دختر خودش برداره!!!
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
میتونست بگه اما الان نمیخواست بقیه بفهمن
۸ ماه پیشدریا
2بهترین توصیف برای مهدخت،"معجزه هومن"🥹🫰
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0نگرانی رامی برای رازان>>>>میدونین از بعضی از اخلاقاشون خوشم نمی یاد،یعنی در اصل هیچکس نیست که خوب باشه کامل،ولی رابطه ی خواهرانشون واقعا قشنگه🙂