در آغوش دشمن به قلم نسترن شاکر
پارت چهل و دوم :
***فصل پنجاه و پنجم: کافه زیرزمینی***
کیارش تنها پشت کانتر کافهی زیرزمینی نشسته بود. فضای نیمهتاریک آن با نورهای نئونی بنفش و قرمز میرقصید و صدای موسیقی رو مخ و کوبنده، مثل ضربات پتک بر مغزش فرود میآمد. انگشتانش با ریتمی عصبی روی لیوان خالی ضرب گرفته بود. اطراف او مملو بود از خندههای مستانه، فریادهای از سر سرخوشی و صدای برخورد لیوانها؛ اما برای کیارش، تمام این هیاهو دور بÙ
لطفا صبر کنید...

Mahi
1چقدر غم داشت این قسمت خیلی سخته وقتی خودت از همه چیز دست کشیدی و آهسته آهسته در تاریکی فرو میری، اطرافیان به جای گرفتن دستت کاری باهات میکنن که زودتر تو اون تاریکی حل بشی