رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و سی و هشتم :
ناباور دستم رو به پیشونیم زدم و گفتم:
_چه اتفاقی داره میوفته...
اینجا چخبر شده...
۲۴ ساعت از خبری که زروان داده بود گذشته بود...
هنوز هیچ خبری از اردوان نشده بود...
حتی سپند هم خبری ازش نبود و این بی خبری من رو دیوونه میکرد..
همراه ماهدخت روی مبل دو نفره نشسته بودیم و جز سکوت چیزی به زبونمون نمیومد..
یهو در خونه محکم باز شد و به شدت به دیوار کوبیده شد..
سریعا از سرجام بلنØ
لطفا صبر کنید...
