ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و چهل و یک :
مزدک پایدار هرچقدر هم ضعف کرده و نگران اما به ماه پشت کرده بود و حریفش که دنباله‌ی نور را گرفت به ماه رسید، به رامدختی که حال کنارش بود. پشت فرمان نشسته و رو به روستا می‌راند و یکی‌یکی خیابان‌های شهر را پشت سر گذاشته بیرون از شهر در جاده‌ای خاموش مشغول رانندگی بود؛ اما تمام حواسش پرت رامی، دست آزادش می‌لرزید سمت او دراز شود اما محکم پایش را چسبیده بود مبادا راه کج کند. ابروانش پیچیده
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهسا
1نه انگار جدی جدی این خونه در و پیکر نداره😂😂😂... رفت و آمد تو تویله سخت تر از عمارت ورهرامه
۷ ماه پیشفاطمه زهرا
0از ناراحتیه مزدک، از نگرانی رازان،از اضطراب بانو،از مراقب بودن مهدیار و از بالاخره برگشتن رامی به خونه،از هرچی که بگی فوق العاده مینویسی،حتی ناراحتیا رو^^
۷ ماه پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
صدتا ماچ رو دستم فوت کردم سمتت🤍
۷ ماه پیشنیا
2عزیزای من🥰من مطمئنم بعد از اتمام این رمان دچار افسردگی پس از سانحه میشم.سانحه ی پایان این چیزی که خلق کردی.اسم رمان براش کمه واقعا.یه زندگیه واقعیه.خیلی واقعی اونقدر که قشنگ حسش میکنم.امیدوارم بازم بنویسم اقرار میکنم نوشتارت مورد علاقمه.این شاهکار باید چاپ شه. مهدیه جونم بابت پارتای طولانی ممنونم
۹ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
نمیدونی کلمه کلمه‌ی نظرت چه انرژی و ذوقی بهم داد، خوشحالم ناجوری باعث شد پیدات کنم🤍
۹ ماه پیشنیا
1خواهش میکنم عزیزم. امیدوارم روزی چاپش کنی. دوست دارم این شاهکارو فیزیکی داشته باشم
۹ ماه پیشفاطمه زهرا
0یعنییی چیییی بازمم قلبموو شکوندیددیتیهینیتبنییتست
۷ ماه پیشmacani
1چه قشنگ🫠کاش میشد سریال این رمانو ساخت🫰
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
فکرشم قشنگه‌ها
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
نظرده
0بی نظیره لذت میبرم از این ابراز عشق چقدر زیبااا😘