پارت سیصد و یک :
همچنان منتظر ماند تا سام سکوت را بشکند. هرچند انتظارش بیهوده واقع شد. سام تنها طول مسیر تا قرارگاه را به جاده خیره ماند. لب از لب باز نکرد. آرمان چشم از او گرفت و بغض بسته در گلویش را قورت داد.
به نظر میرسید مرزهای سلامت روح و روان سام دریده شده و دیگر به ته خط رسیده. او هیچوقت به حالت اول بر نمیگشت. درد فقدان، خشم انتقام و پشیمانی را همزمان درحال زندگی کردن بود. عذاب او اکنون جایی برای
لطفا صبر کنید...
م
4این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد
حتی رخشا هم نتونست کامل از اون حال افسرده و دلمرده و خودآزارش نجاتش بده 😔