دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و پنجاه و هفتم :
صدای جاوید بلند و با خشم در گوش لاله پیچید:
ــ لاله؟!
و بعد سرش را تکان داد و ادامه داد:
ــ هیس... هیس.
جاوید سرش را خم کرد و پیشانی اش را به پیشانی لاله چسباند و با صدایی که درمانده بود، نالید:
ــ چرا اینقدر دوست داری آزارم بدی؟ نمی‌بینی، واقعا نمی‌بینی دارم برای با تو بودن جون می‌دم؟
دستان جاوید روی شانه های ظریف لاله قرار گرفت و باز درمانده تر لب زد:
ــ لاله من بدون
لطفا صبر کنید...
